Dag 11 - Paardrijden en horshoebend

Beste Lezers,

Er was vandaag een huwelijks aanzoek……alleen zit er geen ring om mijn vinger. Robbie en ik waren hier getuige van bij een hele populaire toeristische spot. Hierover later meer. We begonnen de dag met een klein beetje uitslapen en dan een uur rijden naar onze activiteit, deze lag aan de rand van zion en we konden zo mooi nog door het park heenrijden. Dit was een erg mooie autorit.

We kwamen aan bij zion mountain ranch waar wij een uur lange paardrijdtocht gingen maken de berg op (en weer af). Ik heb wel vaker op een paard gezeten en vind het ook erg leuke beesten, voor Robbie was het de eerste keer en die wist niet zeker wat hij er van ging vinden. Normaal zijn ze dicht op een zondag maar door een glitch in hun website konden wij toch boeken, ze hadden contact gezocht of we op een andere dag konden maar dat lukte niet helaas. Toch mocht onze tocht doorgaan en hadden we uiteindelijk een prive tocht.

Ik mocht op een prachtig zwart wit paar rijden genaamd precious. Een rustig paard wat haar tijd nam om naar beneden en omhoog te lopen maar af en toe wel een beetje koppig kon zijn en probeerde af te snijden. Robbie mocht op de broer van precious rijden genaamd tank. Tank stopte graag voor snacks (plantjes), poepte drie keer onderweg en liet heel veel scheetjes. Alsof we voor de paarden waren gemaakt. Je hoeft geen ervaring te hebben met rijden voor dit soort tochten. De paarden volgen het voorste paard waar de gids op reedt en ze hebben deze route al aardig vaak gedaan en kennen het uit hun hoofd. Soms moest je alleen een beetje bijsturen.

De rit zelf was echt prachtig en heel leuk. We gingen best veel steile paden op en af waar het soms ook erg smal kon worden. Als je hoogtevrees heb zal ik niet naar beneden kijken want we liepen ook langs de rand van de berg. Het uitzicht was super mooi, helemaal boven op de berg die we waren beklommen. Hier was onze gids zo aardig om een foto van ons samen te nemen. We vonden het allebei echt super leuk en Robbie heeft zelf al gezegd dat hij het wel nog eens zou willen doen. Maar paardrijden is nog geen sport volgens Robbie, hier zijn onze meningen over verdeeld.

Na het rijden zijn we op de ranch nog even wat gaan eten in hun restaurant. Simpel eten maar lekker. Ook weer amerikaanse porties dus de helft van mijn broodje heb ik meegenomen en vanavond op gegeten. Je kan op de ranch ook overnachten, maar dat lag iets buiten ons budget (vanaf 300 per nacht).

Na de lunch reden we een volgens Robbie saaie rit naar page, Arizona. Ik heb lekker een dutje gedaan in de auto dus niet veel meegekregen van de rit. Een nieuwe staat en nieuwe tijdszone. We verschillen nu 9 uur met Nederland. We reden door naar het bekende horshoebend, om in het paarden thema te blijven. Het was erg mooi en Robbie en ik hebben nog gezeten en genoten van uitzicht. Ook waren we getuige van een huwelijksaanzoek waarvan ik denk dat er daar wel 1 per dag plaats vind. Veel te veel publiek als je het mij vraagt.

Naast een huwelijksaanzoek waren er ook heel veel, maar dan ook echt heel veel Aziaten. En ze deden allemaal hetzelfde: een fotoshoot. De mannen moesten honderden foto’s maken met verschillende camera’s. Dezelfde poses werden gedaan op meerdere plekken. Soms was er een uitzondering en maakte de vrouw een foto van hun partner, maar dat waren er duidelijk minder. Ik betwijfel of sommige dames überhaupt het uitzicht wel hebben gezien of dat ze het straks bekijken via de camera. Echt bizar hoe veel en hoe lang ze er foto’s staan te maken. Ze houden ook super lang de goede plekjes bezet dus op een gegeven moment ben ik er maar voor gaan staan om me eigen foto te maken en tenminste van het uitzicht te genieten. Er was ook nog een Amerikaanse tourguide die alleen maar schreeuwde dat iedereen 5 feet van de rand moest blijven (geen railing) dit had duidelijk geen effect en iedereen verstond ineens geen engels als ze langs kwam. Gelukkig ging ze na korte tijd weer weg met haar groep en konden we van de “rust” genieten.

Na horshoebend reden we naar ons hotel. Na inchecken hebben we gelijk een was gedraaid. Ik heb al mijn oude amerikaanse kleingeld meegenomen voor dit moment, moest je met je pinpas betalen en kon contant niet meer. Het was erg prijzig en moesten zelf 2 dollar betalen voor 1 pod. Helaas heb je geen klein verpakking ariel pods bij de walmart dus moesten we hiervoor betalen. Omdat we al uit eten waren geweest met lunch werd er vanavond weer gekookt met de magnetron. Robbie had groente met zoete aardappel en ik had restjes van de lunch met mac and cheese. We creëren best oké maaltijden met de magnetron.

Morgen staan we vroeg op want om half 8 moeten we al bij onze tour zijn naar de antilope canyon. Deze moet je via een tour boeken omdat de antilope canyon in navajo gebied ligt en hun de controle er over hebben.

Stand start: 8056 miles

Stand einde: 8207 miles

Gereden: 151 miles (241,6km)

Tot de volgende keer,

Mieke en Robbie